@korfalonas @Μεσσήνιος Ας δούμε τους περιορισμούς του ERA5. Φέτος εδώ πέρα έχει ρίξει ώς τώρα 409,4 mm. Πες χωρίς τα χθεσινά που δεν τα έχει πιάσει ακόμα το ERA5, κάπου 406 mm. Τι βλέπει το ERA5; Αυτό:
Δεν μάς δίνει δηλαδή ούτε τα μισά χιλιοστά. Ρόλο παίζει και η γειτνίαση με τη θάλασσα, που στην ανάλυση 0,25 μοίρας είναι ... μοιραία. Με δε χρήση ERA5-Land, τα αποτελέσματα είναι επίσης γραφικά:
Πού βλέπει το ERA5 το μέγιστο υετό φέτος ώς τώρα; Στο 38,25Β, 24,25Α (ανατολικά των Μεσοχωρίων). Πόσο υετό δίνει για τη Δροσιά Αττικής; Και πόσο έχει ρίξει πραγματικά;
Αυτά για τους περιορισμούς της χρήσης ERA5 (και ERA5-Land) και τις μεγάλες αποκλίσεις από την πραγματικότητα, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι σημειακές μετρήσεις. Τους λοιπούς πολύ σημαντικούς περιορισμούς τους έχουμε ήδη αναφέρει (Föhn δεν υπάρχει σε κάθε υπήνεμη περιοχή αλλά με προϋποθέσεις που έχουν να κάνουν και με την ανώτερη ατμόσφαιρα, το virga δεν πρέπει να γίνεται claimed αλλά displayed, ποιότητα πρωτογενων δεδομένων, ανάλυση ευαισθησίας κλπ). Καλό κουράγιο!
Σούπερ άγνωστος χιονιάς Αθήνας που δεν τον έχω δει ποτέ να αναφέρεται. Στις 26-1-1958 (όχι 1959) λεπτό στρώμα χιονιού για δεύτερη φορά μέσα στον ίδιο χειμώνα στο κέντρο της Αθήνας
Απογευματινή και Αθηναϊκή 27.1.58
Το είχε στρώσει και αρχές Δεκεμβρίου 1957 στην ιστορικο κεντροβορειο, μάλλον ο καλύτερος χιονιας εκείνης της άλλωστε μέτριας δεκαετίας για το κέντρο της Αθήνας
Αθηναϊκή 5.12.57
Η Σητεία και Τοπλού σε ένα βορειοδυτικό σύστημα, δέχονται τον καιρό πρακτικά κατευθείαν από το Κρητικό πέλαγος, λειτουργώντας σχεδόν ως προσήνεμες περιοχές. Ο Ξερόκαμπος είναι στην ακριβώς αντίθετη πλευρά, στην εσχατιά του νησιού, απολύτως εγκλωβισμένος κάτω και πίσω από 800 μέτρα βουνού. Η σύγκριση της βόρειας ακτής με τον απόλυτο υπήνεμο θύλακα της νότιας ακτής δεν έχει μετεωρολογική βάση.
Δεύτερον, υποστηρίζεις ότι με καθαρά δυτικό ρεύμα ο Ξερόκαμπος ίσως ενισχύεται λόγω αστάθειας σε σχέση με τον Γούδουρα. Σε ένα αυστηρά δυτικό ρεύμα, η αέρια μάζα αναγκάζεται να διασχίσει όλο το μήκος του νησιού, περνώντας πάνω από τα Λευκά Όρη, τον Ψηλορείτη και τη Δίκτη. Μέχρι να φτάσει στο ανατολικότερο άκρο, έχει στραγγίξει πλήρως από κάθε ίχνος υγρασίας. Δεν υπάρχει καμία δυναμική αστάθειας για να δώσει υετό εκεί, γι' αυτό και τα δυτικά ρεύματα είναι παραδοσιακά τα πιο στεγνά για την περιοχή.
Τρίτον, αναφέρεις τους νοτιάδες. Ναι, έρχονται από τη θάλασσα. Όμως η παραλία εκεί είναι τελείως επίπεδη. Χωρίς ορογραφική ανύψωση ακριβώς πάνω στην ακτογραμμή, τα σύννεφα απλά περνούν από πάνω χωρίς να βρέξουν και ξεφορτώνουν τον υετό τους όταν χτυπήσουν επιτέλους στο βουνό, αρκετά πιο πίσω από τον παραθαλάσσιο οικισμό.
Και επειδή η συζήτηση για τις αποστάσεις και το ανάγλυφο είναι η ουσία της κλιματολογίας ας μην περιοριστουμε σε φωτο. Δες παρακάτω τους σταθμούς σε τοπογραφικό χάρτη με χρήση εργαλείων γεωχωρικής ανάλυσης .Ο χάρτης υπολογίζει με μαθηματική ακρίβεια την απόσταση ανάμεσα στον Davis και τον Gaiasense στα 2.3 χιλιόμετρα, χρησιμοποιώντας τις συντεταγμένες πάνω στο επιστημονικό ανάγλυφο SRTM.
Κοιτώντας τις λεπτομέρειες του αναγλύφου και τις ισοϋψείς, γίνεται φανερό πώς η αέρια μάζα κατρακυλάει από τη Ζήρο και πώς η θερμοδυναμική της μεταβάλλεται διανύοντας αυτά τα 2.3 χιλιόμετρα μέχρι την ακτή. Είναι απολύτως αναμενόμενο ο σταθμός που δέχεται το τελικό και μέγιστο θερμικό στέγνωμα ακριβώς πάνω στο κύμα, να καταγράφει αισθητά μικρότερο υετό. Όταν η τοπογραφία μιλάει με τέτοια ακρίβεια, οι διαφορές στις καταγραφές των σταθμών παύουν να φαίνονται ύποπτες και γίνονται απόλυτα εξηγήσιμες από τους νόμους της φυσικής. Αντί να ψάχνουμε λοιπόν για χαλασμένα όργανα, είναι πολύ πιο ασφαλές να αποδεχτούμε ότι η γεωμετρία του χώρου δημιουργεί κλιματικές διαφορές σε ελάχιστη απόσταση.
Xerokampos_stations.html